Chambres d’hôtes beginnen

Er zijn naar schatting 35.000 chambres d'hotes in Frankrijk, althans min of meer officieel bekend. In 1990 waren het er nog slechts 4500 en nu komen er jaarlijks 1000 bij. De meeste exploitanten weten er een aardige omzet uit te halen, maar kunnen er niet van leven en het blijft niet meer dan een aardige bijverdienste. Wie vijf kamers verhuurt, het maximaal toelaatbare, en erin slaagt € 5000 omzet per kamer te halen, mag zich een redelijk geslaagde uitbater noemen. In die omzet zitten dan wel ook de verkoop van drankjes en het verstrekken van maaltijden.

De categorie betere chambres d'hôtes zijn vaak luxe verblijfsoorden en vereisten flinke investeringen voor de aankoop van het pand en vooral voor het geschikt maken ervan als een hotelachtig verblijf. Met kamerprijzen van € 100 per nacht zijn in gebieden als de Provence omzetten van € 50.000 per jaar te halen. Financiering met een hypotheek of leningen maakt het succesvol runnen van een chambre d'hôte al een stuk moeilijker. En ook omgekeerd: voor de financiering van bedrijfsmatig gerunde chambres d'hôtes zullen verreweg de meeste banken geen lening vertrekken.

Wie meer wil en meer kamers zou willen verhuren, valt onder de regeling van publieke etablissementen. De regeling staat bekend als ERP, établissements recevant du public. Alle gebouwen waar overnacht kan worden met theoretisch meer dan vijftien personen, moeten aan de regeling voldoen. Gerekend wordt met het daadwerkelijk aanwezige aantal bedden of tweeëneenhalf personen per slaapkamer. Voor chambres d'hotes in de privésfeer behoeft overigens geen bedrijf opgericht te worden. De inkomsten eruit worden als bijverdienste gezien. Professionele verhuurders moeten zich wel laten inschrijven en mogen ook meer diensten leveren.

Sinds 2007 moeten eigenaren van chambres d'hôtes hun activiteit melden op het gemeentehuis (de déclaration). Men ontvangt dan de attestation en er wordt bekend of er toeristenbelasting moet worden betaald. Dat is in elke gemeente verschillend. Tegelijkertijd kan desgewenst bij de Mairie ook de Licence I worden verkregen, de minimaal vereiste drankvergunning die ook nodig is bij het serveren van het verplichte ontbijt. Volgens de nieuw geformuleerde regels moet een chambre d'hôtes (bed&breakfast) slaapgelegenheid bieden alsmede een ontbijt. Elke kamer moet toegang geven tot een badkamer en een wc en in de huur moet ook het (schone) linnengoed zijn begrepen, alsmede een kleine schoonmaakbeurt van de kamer. Kortom, wat meer regelgeving en misschien zelfs een klassificatie met sterren en al. 

Schenken mag als het bij de maaltijd hoort, aperitief en digestief weer niet als de vereiste vergunningen ontbreken. Het is verplicht om een ontbijt te serveren, maar de gasten kunnen er ook van afzien en betalen het ontbijt dan niet. Die mogelijkheid moet duidelijk zijn aangegeven. Over de drankjes nog: er gelden hiervoor drie categorieën vergunningen, licenties genoemd: licence I (verplicht; frisdranken), II (bier en wijn) en III (bier, wijn en zwak-alcoholisch). Om een schenkvergunning II of III te krijgen moet men op het gemeentenhuis een déclaration ophalen en daarmee naar het douanekantoor in de buurt gaan. Als de licenties niet zijn vergeven, kan het papier probleemloos en gratis worden verstrekt. Is het aantal vergunningen 'op', tant pis, niet veel aan te doen.

Wie met de chambres d'hôtes ook nog aan table d'hôte doet (niet aan voorbijgangers, maar alleen aan de gasten), heeft alleen een dranklicentie met aantekening petit restaurant nodig. De 'volledige' vergunning is licentie IV en bedoeld voor de commercie. Nieuwe licentie-aanvragers zijn verplicht om een exploitatievergunning voor hun licentie aan te vragen, verkrijgbaar na het volgen van een korte opleiding (stage) of door middel van ontheffing (bijvoorbeeld als men geldige horecapapieren heeft). De stage wordt niet door een examen afgesloten. Sinds april 2008 moeten ook bestaande licentiehouders een dergelijke exploitatievergunning zien te krijgen. Een dan verstrekte vergunning is vervolgens tien jaar geldig.

Wettelijke regelingen of voorschriften voor het tijdelijk verhuren van (vakantie)huizen bestaan er niet. Er bestaan wel nogal wat organisaties en netwerken die diensten verlenen aan toeristische entrepreneurs. Aansluiting bij een dergelijke organisatie garandeert een zekere kwaliteit. Men moet zich tevoren wel goed informeren over de gevolgen van een aansluiting bij een merk. Sommige netwerken bieden service in de vorm van adviezen over marketing, reclame en bedrijfsvoering, verlenen subsidies bij bouwwerkzaamheden, maar leggen ook verplichtingen op, andere leveren alleen het bord dat aan de gevel kan worden geschroefd. Een bekend groot netwerk is dat van Gîtes de France, een federatie die valt onder het ministerie van Landbouw en het staatssecretariaat voor toerisme.

 In sommige regio's die het toerisme willen bevorderen zijn er beperkte mogelijkheden om subsidie te ontvangen bij het opzetten van een gîte rural, vaak in samenwerking met de grote verhuurorganisatie Gîtes de France. Veel Nederlanders verhuren ook zonder een organisatie en zetten hun huisje op internet. De grootste website op dit gebied is die van gites .nl gevolgd door Bonjour.
Belangrijke subsidieverstrekkers bij de verbouw van een mooi gelegen huis tot gîte kunnen verder zijn de afdelingen toerisme van het departement (direction du tourisme du conseil général), de regio en Europese ontwikkelingsfondsen. Om zo'n niet onaardige financiële steun in de wacht te slepen moet de gîte of de chambre d'hôte zijn aangesloten bij een erkende verhuurinstelling: de al genoemde Gîtes de France, Clévacances, Fleurs de Soleil of Accueil paysan. De uitvoering van de subsidieregeling verschilt per departement of regio, dus men moet goed de tijd nemen om een en ander uit te zoeken. En er ook rekening mee houden dat de ambtenaren zich strikt aan de regels houden; het gaat er nogal bureacratisch aan toe. Ten slotte zijn er nog belastingvoordelen te behalen in plattelandsgebieden die ontwikkeld worden. Eigenaren van woningen die voor het toerisme worden gekocht, geschikt gemaakt, uitgebreid, verbouwd e.d. kunnen aardige belastingvrijstellingen genieten: 25% voor investeringen in nieuwbouw en 20% voor verbouwingen en verbeteringen aan een bestaande woning.

Als eigenaar van een gîte of chambre d'hôte moet ook iets omtrent de verzekering zijn geregeld. Meestal volstaat de WA van de gewone verzekering op huis en inboedel, de assurance multirisque. Als na raadpleging van je verzekeringsagent die WA (responsabilité civile) niet toereikend blijkt, bijvoorbeeld in geval van overstromingen of ander natuurlijk ongerief, kan een bijverzekering nodig zijn. Het is in ieder geval verstandig om de verzekeringsman te melden dat een deel van het huis of een andere opstal op je grond in de zomer wordt verhuurd. In het huurcontract kan kan worden gemeld hoe de verzekering bij brand of overstroming is geregeld: of helemaal niet of (gedeeltelijk) via de assurantie van de verhuurder. Detailinformatie over dit niet onbelangrijke, maar vaak 'vergeten' onderwerp, is te vinden op de website van het voorlichtingscentrum van de Franse verzekeraars  

fps-vastgoed.nl, immo frankrijk is gespecialiseerd in, aankoop en verkoop van woning, huis frankrijk en appartement van een makelaar of particuliere verkoper